Autowrak

Uit Wiki handhaving

Een autowrak is een afvalstof.

In de EU autowrakkenrichtlijn wordt onder het begrip autowrak verstaan: een voertuig dat een afvalstof is volgens de Kaderrichtlijn afvalstoffen. Het begrip afvalstof is in deze Kaderrichtlijn gedefinieerd als "elke stof of elk voorwerp behorende tot de in bijlage I genoemde categorieën waarvan de houder zich ontdoet, voornemens is zich te ontdoen of zich moet ontdoen". Deze definitie van het begrip afvalstof is overgenomen in de Wet milieubeheer.

Kenmerkend voor een autowrak is dat het voertuig rijtechnisch in onvoldoende staat verkeert en het niet meer op rendabele wijze in een rijtechnisch voldoende staat te brengen is. De houder van een voertuig zal zich zich doorgaans daarvan ervan ontdoen, of voornemens zijn zich daarvan te ontdoen.

Omschrijving begrip autowrakken

1. Inleiding

Met autowrakken dient, gelet op de bescherming van het milieu, zorgvuldig te worden omgegaan. In de milieuregelgeving zijn daarom bepalingen opgenomen die zich specifiek richten op het omgaan met autowrakken. In de meeste gevallen zal het voor eenieder volstrekt helder zijn wanneer sprake is van een autowrak. Maar in de praktijk blijkt dat hierover in een aantal gevallen onduidelijkheid kan bestaan. Om deze onduidelijkheid tot een minimum te beperken is deze omschrijving van het begrip autowrakken opgesteld. Duidelijkheid rond het begrip autowrak leidt tot een betere uitvoerbaarheid en beperkt rechtsongelijkheid en concurrentievervalsing. Opgemerkt moet worden dat het altijd de specifieke omstandigheden zijn die uitsluitsel geven op de vraag of sprake is van een autowrak, waarbij ook de intentie van de ontdoener/ontvanger een rol speelt. Beoordeling zal daarom altijd van geval tot geval moeten plaatsvinden.

De vraag of er sprake is van een autowrak of een (schade-)voertuig is van belang bij: • Het toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de EG (EVOA); • De handhaving in het kader van het Besluit beheer autowrakken

2. Begrippen en definities

Voor het begrip autowrak zijn de volgende begrippen en definities belangrijk:

Definities

2.1 Afvalstof

Het begrip afvalstof is in de Kaderrichtlijn afvalstoffen gedefinieerd als “elke stof of elk voorwerp behorende tot in de bijlage I genoemde categorieën waarvan de houder zich ontdoet, voornemens is zich te ontdoen of zich moet ontdoen”. Deze definitie van het begrip afvalstof is overgenomen in de Wet milieubeheer.

2.2 Autowrak

Het begrip “autowrak” is in de richtlijn nr. 2000/53/EG van het Europees parlement gedefinieerd als een: “voertuig dat een afvalstof is in de zin van artikel 1, onder a, van richtlijn nr. 75/442/EEG van de Raad van Europese Gemeenschappen van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PbEG L 194)”. Het begrip “autowrak” heeft in het kader van het Besluit beheer autowrakken (vooralsnog) uitsluitend betrekking op wrakken van personenauto’s, lichte bedrijfsauto’s (tot 3500 kg) en vierwielige brommers. Wrakken van andere categorieën vallen enkel onder het begrip “afvalstof” zoals gedefinieerd is in artikel 1.1 van de Wet milieubeheer.

Begrippen

2.2 Rijtechnisch in onvoldoende staat

Een motorrijtuig verkeert in technisch onvoldoende staat wanneer het niet voldoet aan de wettelijke inrichtingseisen, genoemd in de wegenverkeerswetgeving, of aan de APK-keuringseisen of andere ernstige technische gebreken kent, bijvoorbeeld omdat essentiële motor- of carrosserieonderdelen zijn gedemonteerd, vanwege (deels) loshangende beplating, ernstige roestschade, ontbrekende vloerdelen, een (deels) gedemonteerd interieur, loshangende bedrading of iets dergelijks.

2.3 Op rendabele wijze in rijtechnisch voldoende staat te brengen

Of een (schade)voertuig op rendabele wijze in voldoende rijtechnische staat is te brengen, wordt bepaald door enerzijds de marktwaarde van een vergelijkbaar rijtechnisch in voldoende staat verkerend voertuig en anderzijds de kosten voor het in diezelfde mate van rijtechnisch voldoende staat brengen. Hierbij geldt voor de waardebepaling de Nederlandse situatie. Als de marktwaarde van het voertuig lager is dan de kosten om het voertuig in rijtechnisch voldoende staat terug te brengen (waarbij de marktwaarde van toepassing is), is er sprake van een autowrak.

Voorbeeld 1: Een tweedehandse auto van het merk x, type y, bouwjaar z en een bepaalde kilometerstand heeft doorgaans een waarde van € 2.000, =. Een handhaver treft een dergelijke auto aan en constateert dat de kosten voor het in goede technische staat brengen van die auto volgens de gangbare officiële tarieven van de Nederlandse garage- of autoherstelbedrijven € 2.500, = bedragen. Dan is het aannemelijk dat er sprake is van een autowrak. Dat hetzelfde voertuig in Polen of Benin voor bijvoorbeeld € 500, = weer in technisch voldoende staat te brengen is, doet hier niets aan af!

Een uitzondering hierbij zijn de historische voertuigen, voertuigen met verzamelwaarde, of voor musea bestemde voertuigen. Historische voertuigen zijn voertuigen waarvoor geen motorrijtuigenbelasting wordt geheven, en dus minimaal 25 jaar oud zijn. Als voertuigen voor musea zijn bestemd, zal de eigenaar van het voertuig hiervoor correspondentie met de musea moeten overleggen. Een auto heeft een bepaalde verzamelwaarde als er van het voertuig een zéér beperkte oplage is gemaakt (minder dan 500), of als het voertuig betrokken is geweest bij een gemeenschappelijke emotionele gebeurtenis (bijvoorbeeld, het voertuig is van een belangrijke persoon geweest of het voertuig is beschilderd door een bekende kunstenaar). In dit geval zal de eigenaar hiervoor bewijzen kunnen overleggen waaruit de intentie van de ontdoener blijkt. Ook kan het blijken uit het feit dat het voertuig technisch/milieutechnisch correct is opgeslagen en de toestand van het voertuig niet verslechtert.

Wat bij deze historische voertuigen is te verstaan onder het “op economisch rendabele manier in rijtechnisch voldoende staat brengen” is erg subjectief. Deze voertuigen vallen niet onder de omschrijving van afval in de zin van de hiervoor bedoelde richtlijn nr 75/442/EEG en derhalve ook niet onder de reikwijdte van het Besluit beheer autowrakkenVoertuigen die als donor dienen voor het rijklaar maken van andere auto’s, worden als autowrakken gezien.

Voorbeeld 2 Een handhaver treft een voertuig aan dat technisch in onvoldoende staat verkeert en dat in Nederland niet op rendabele wijze weer in voldoende technische staat is te brengen, maar de houder geeft aan en weet, bijvoorbeeld met een offerte, aannemelijk te maken dat hij het desbetreffende voertuig desondanks, bijvoorbeeld vanwege emotionele binding met dat voertuig of de historische waarde ervan, toch in voldoende technische staat wil brengen of als verzamelobject op verantwoorde wijze wil opslaan. Indien die houder dat aannemelijk kan maken, kan de handhaver niet anders dan concluderen dat er geen sprake is van een autowrak of afvalstof.

Mede bepalend bij het antwoord op de vraag of sprake is van een wrak of schadevoertuig is wat de intentie van de ontdoener of houder is. Vaak zal de intentie duidelijk zijn en voldoende houvast bieden, maar dit is niet altijd het geval. Wel is er duidelijkheid, als er sprake is van een door de houder getekende reparatie-opdracht.

Voorbeeld 3 De koper van een nieuwe auto die zijn 6 jaar oude en in redelijke staat verkerende oude auto inruilt bij de dealer, wil onmiskenbaar definitief van zijn oude auto af omdat die voor hem niet meer voldoet. Voor de ontdoender is er op dit moment niet per definitie sprake van een autowrak, want het zal het niet interessen wat er verder mee gebeurt. Voor de dealer uit dit voorbeeld kan dit wel aan de orde zijn (zie werkwijze). Afhankelijk van de uitkomst zal deze auto gerepareerd kunnen worden of in aanmerking komen om af te voeren naar een autodemontagebedrijf.

2.4 Omvangrijk samenstellende delen

Omvangrijk samenstellende delen van een autowrak (bijvoorbeeld een door midden gesneden autowrak of een onderstel met motor) moeten worden aangemerkt als autowrak met uitzondering van het geval dat

Een schadeherstelbedrijf herstelwerkzaamheden er op uitvoert;
Als de delen als direct te hergebruiken product zijn te beschouwen (zie ook het begrip:“losse onderdelen”).

2.5 Losse onderdelen

Een apart vraagstuk vormen gebruikte losse auto-onderdelen Losse onderdelen van autowrakken die direct als product herbruikbaar zijn, worden doorgaans niet als afvalstof beschouwd. Hierbij moet aannemelijk worden gemaakt dat de losse onderdelen ook als product worden hergebruikt. De onderdelen moeten dan netjes en volledig intact gedemonteerd zijn . Een uitzondering geldt voor delen waar stukken aan zitten die op een ander voertuig gelast worden zoals veerpakketten. Deze onderdelen zijn daardoor ook weer direct inzetbaar, omdat ze niet eerst bewerkt moeten worden. Voorbeelden van niet direct inzetbare delen zijn afgebroken motorsteunen, lekkende of vervormde onderdelen of fout gedemonteerde delen waar nog stukken steun, chassis of andere gedeeltelijke delen aan zitten.De losse, als product herbruikbare onderdelen zijn op systematische wijze opgeslagen en (zonodig) voorzien van de nodige aanduiding en met de nodige informatie (bv labels).

3.Werkwijze

Om te bepalen of een (schade-)voertuig een autowrak is kan als volgt stapsgewijs worden gewerkt: 1. Controleer aan de hand van de kentekenplaat of het chassisnummer bij de RDW of de auto de status “wrak” heeft. 2. Controleer of de auto nog in rijtechnisch voldoende staat is (zie 2.2). 3. Bepaal of auto op rendabele in rijtechnisch voldoende staat is te brengen

Schat de economische waarde van het schadevoertuig of het sterk verwaarloosde voertuig in met behulp van websites als bv. autotrack.nl, autotrader.nl, speurders.nl of marktplaats.nl. Bij de inschatting wordt uitgegaan van een verkoopbare auto in rijtechnische staat. Schat de waarde in van de herstelwerkzaamheden om het voertuig in rijtechnische staat én om het in die conditie te brengen waaraan de economische waarde is ingeschat. Voor een inschatting van kosten kan men kijken op verschillende websites als autoschade-online.nl, of winparts.nl.

Let hierbij op uitzonderingen zoals historische voertuigen, maar ook op het feit dat er tweehands onderdelen kunnen worden gebruikt. Indien er sprake is van bestuursrechtelijke maatregelen of als er in een eerdere faseonoverkomelijke discussie is over bepaalde voertuigen, kan voor het beoordelen van de rijtechnische staat en de kosten om het voertuig weer in rijtechnisch voldoende staat te brengen een APK-keurmeester worden ingehuurd. Voor het beoordelen van de economische waarde van het voertuig en de waarde van het voertuig indien het in rijtechnisch voldoende staat verkeert, kan een taxateur worden ingehuurd. Deze kennis en vaardigheden kunnen in één persoon vertegenwoordigd zijn.

4. Afweging

Op basis genoemde informatie wordt de afweging gemaakt of er sprake van een (schade)voertuig of een wrak. Bij discussies tussen handhaving en bedrijf over de vraag of sprake is van een autowrak of een (schade)voertuig kan gebruik worden gemaakt van (verzekerings)papieren of bewijzen dat de auto door een ophaaldienst wordt weggehaald. Het enkele feit dat er géén APK-keuring op een auto zit, is géén reden om een voertuig als wrak te beschouwen.

Bij bezoek aan het herstelbedrijf kunnen bij twijfel foto’s worden genomen, voor een nulmeting. Bij een tweede bezoek, na circa één of twee weken, kan dan het voertuig opnieuw worden geïnspecteerd. Als de toestand van het voertuig niet is verbeterd, of er zijn zelfs onderdelen verwijderd of het voertuig staat buiten opgesteld, dan is het herstelbedrijf kennelijk niet voornemens het voertuig in rijtechnisch voldoende staat terug te brengen voor de verkoop. In dat geval is er sprake van een autowrak. Bij twijfels kan men een expertinschakelen, zoals bijvoorbeeld een APK-keurmeester. In de praktijk zijn hiermee goede ervaringen opgedaan.

In het geval van omvangrijk samenstellende delen van een autowrak (bijvoorbeeld een door midden gesneden autowrak of een onderstel met motor) is er sprake van een autowrak, met uitzondering van het geval dat: