Dwangmiddelen
Uit Wiki handhaving
Dwangmiddelen in het strafrecht zijn middelen die bij een strafrechtelijk onderzoek kunnen worden gebruikt, vrijwillig, maar ook tegen de wil van de verdachte.
Bevoegdheden in de opsporingssfeer is hoofdzakelijk gebaseerd op het Wetboek van Strafvordering, aangevuld met strafvorderlijke bepalingen in andere wetten.
Bevoegdheden binnen bij Algemene opsporingsmethoden zijn bijvoorbeeld:
- Aanhouding
- Binnentreden
- Doorzoeking
- Fouillering
- Inbeslagneming
- Inverzekeringstelling
- Maatregelen in het belang van het onderzoek (bv maken van video-opnamen, nemen van vingerafdrukken)
- Onderzoek lichaam en kleding
- Staande houden
- Verhoor
- Voorlopige hechtenis
Bijzondere opsporingsbevoegdheden zijn zoals genoemd in de Wet bijzondere opsporingsbevoegdheden zijn:
- Afscherming
- Betreden van besloten plaatsen
- Infiltratie
- Observatie
- Opnemen van telecommunicatie
- Opnemen van vertrouwelijke communicatie met een technisch hulpmiddel
- Opnemen vertrouwelijke communicatie
- Pseudokoop
- Stelselmatige informatie-inwinning
- Stelselmatige observatie
- Verkennend onderzoek
- Vorderen gegevens telecommunicatie
Toepassing
De toepassing van de bevoegdheden in de opsporingssfeer is hoofdzakelijk gebaseerd op het Wetboek van Strafvordering, aangevuld met strafvorderlijke bepalingen in andere wetten.
In tegenstelling tot controlebevoegdheden kunnen opsporingsbevoegdheden (dwangmiddelen) alleen worden ingezet als er sprake is van een verdachte. Het is daarbij overigens ook denkbaar dat de verdachte vrijwillig meewerkt aan het opsporingsonderzoek.
Bevoegdheden verschillen per functie. Het optreden als controle- en opsporingsambtenaar moet zowel wetmatig als rechtmatig zijn. En voldoen aan de beginselen van een behoorlijke procesorde.
