Dwangsom
Uit Wiki handhaving
De dwangsom is een bestuursrechtelijk sanctie-instrument, met als doel het (doen) beeindigen van een overtreding van een publiekrechtelijk voorschrift. De dwangsom is als sanctie reparatoir van aard, d.w.z. beoogt enkel herstel van de situatie. Ze is niet punitief, d.w.z. heeft geen bestraffend karakter (al wordt dat vaak wel zo ervaren door de overtreder). In de 4e tranche van de Algemene wet bestuursrecht wordt de last onder dwangsom bestempeld als herstelsanctie. De dwangsom is geregeld in artikel 5:32 e.v. van de Algemene wet bestuursrecht en bestaat uit een bepaalde som geld die de overtreder verschuldigd is zo vaak of zo lang hij niet voldoet aan de hoofdverplichting die hem per beschikking is opgelegd. De dwangsom wordt opgelegd per overtreding, per tijdseenheid of als bedrag ineens. In alle gevallen moet er een maximum gesteld worden en een begunstigingstermijn worden gegeven om de overtreding(en) op te heffen. De wet geeft overigens geen maximum aan de hoogte van de dwangsom. Verbeurde dwangsommen komen toe aan het bevoegd gezag en moeten binnen een half jaar na verbeurte worden ingevorderd, om verjaring te voorkomen. De sancties dwangsom en bestuursdwang mogen niet tegelijk m.b.t. een overtreding worden opgelegd. De dwangsom kan ook niet worden opgelegd als er geen vergunning is: een dwangsom is niet bedoeld om een vergunningaanvraag af te dwingen, als er geen vergunning is. Enkel het handelen zonder vergunning kan in die situatie worden aangepakt.
