Intrekken vergunning
Uit Wiki handhaving
Wordt een overtreding begaan door de houder van een begunstigende beschikking (subsidie, vergunning of ontheffing), dan kan het ten aanzien van de vergunning bevoegde gezag de vergunning geheel of gedeeltelijk intrekken, indien niet overeenkomstig die vergunning is of wordt gehandeld, dan wel indien aan de vergunning verbonden voorschriften of regels niet worden nageleefd. Het bevoegd gezag mag pas tot intrekking overgaan nadat het de betrokkene de gelegenheid heeft geboden binnen een daartoe te bepalen termijn zijn handelen alsnog in overeenstemming te brengen met de vergunning. Als zelfstandig sanctiemiddel lijkt de intrekking weinig effectief. Je ontneemt hiermee immers iemands rechten maar je dwingt hiermee nog niet om iets te doen of na te laten. Het feit dat je de vergunninghouder een recht ontneemt geeft echter wel aan dat het een zware sanctie is.
Het intrekken van een vergunning is ondermeer vermeld in art.59 lid 1 onder a Woningwet en art. 18.12 Wet milieubeheer (Wm)). Het is de meest vergaande vorm van handhaving. Deze sanctie wordt slechts in het uiterste geval toegepast. Dit kan bijvoorbeeld als blijkt dat de vergunninghouder structureel de voorschriften niet naleeft. Of als blijkt dat de vergunninghouder bij de aanvraag van de vergunning destijds onvoldoende of onjuiste gegevens aan heeft verschaft.Intrekking zal doorgaans niet als zelfstandig handhavingsinstrument worden gebruikt. Door de intrekking verandert er immers alleen iets in de juridische situatie; er wordt niet rechtstreeks mee bereikt dat de overtredingen worden beëindigd. In de regel zal intrekking dan ook gepaard gaan met het toepassen van bestuursdwang en eventueel een strafrechtelijk vervolg hebben. De mogelijkheden om een beschikking in te trekken, zijn uitgebreid met de komst van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob).
