Nalevingsmonitor
Uit Wiki handhaving
De nalevingsmonitor is een instrument voor beleidsmakers, wetgevers, toezichthouders en evaluatoren die willen weten hoe het er voor staat met de naleving en handhaving van een bepaalde wet bij een bepaalde doelgroep. De nalevingsmonitor is een instrument voor ex-post evaluatie van de uitvoering van reeds bestaande wetgeving, dat zich richt op de vraag of de inzet van regelgeving effectief is. Eerst kijkt men of regelgeving wordt nageleefd en als dat niet het geval is, wat daar de redenen voor zijn. Vervolgens wordt bekeken wat men daar dan aan zou kunnen doen.
Inhoud |
Onderzoeksmethoden- en technieken
De nalevingsmonitor bestaat uit een selectie van meet- en schattingstechnieken. De monitor hanteert een aantal onderzoeksmethoden naast elkaar, waaronder:
- een survey/vragenlijst voorleggen aan betrokkenen
- een bureaustudie
- een veldonderzoek (a-selecte controles door de toezichthouder/handhaver)
- een expertonderzoek
- causaal-statistisch modelleren
De monitor geeft inzicht in de mate van naleving en in de motieven van de doelgroep om de wet na te leven dan wel te overtreden. In zijn uitgebreide vorm geeft de monitor ook een overzicht van de handhavingsactiviteiten van de betrokken handhavingsorganisaties, een indicatie van de effectiviteit van die handhavingsactiviteiten en een aantal verbetermogelijkheden.
Handleiding
Door het Ministerie van Justitie, Expertisecentrum Rechtspleging en Rechtshandhaving, is een handleiding nalevingsmonitor opgesteld voor projectleiders van evaluatieonderzoek. Het is een weerslag van de wijze waarop het Expertisecentrum de nalevingsmonitor uitvoert. De handleiding behandelt achtereenvolgens de opbouw van het instrument, de organisatie en fasering van het onderzoek, de uitvoering ervan en de rapportage. Het schetst de inhoud en het proces van het opstellen en uitvoeren van de monitor.
