Sanctiestrategie

Een sanctiestrategie is een basisaanpak voor het bestuursrechtelijk en strafrechtelijk optreden bij overtredingen is vastgelegd.

De sanctiestrategie omvat ten minste:

een op elkaar afgestemd bestuursrechtelijk strafrechtelijk optreden tegen overtreding van de gestelde normen;
een passende reactie op geconstateerde overtredingen;
een stringentere reactie bij voortduring van de overtreding;
een regeling voor optreden tegen overtredingen door de eigen organisatie en andere overheden;
transparantie over te stellen termijnen voor het opheffen van (standaard)overtredingen en over de zwaarte van sancties daarvoor.

Uitgangspunten

De sanctiestrategie dient:

effectief te zijn; dat wil zeggen dat de reactie op een overtreding evenredig dient te zijn aan de ernst van de inbreuk op de gestelde norm en voorts te zijn afgestemd op de urgentie van beschermende of herstellende maatregelen;
efficiënt te zijn; dat wil zeggen dat met de gekozen weg(en) op de meest doelmatige wijze beoogde resultaat dient te worden bereikt;
te leiden tot een consequente en consistente uitvoeringspraktijk. Overtredingen mogen niet onverlet worden gelaten en dienen te leiden tot een passende en eenduidige reactie van de overheid. Vergelijkbare gevallen dienen vergelijkbaar te worden behandeld.

Een sanctiebeleid kan worden weergegeven in een stroomschema waarin is opgenomen hoe te handelen bij:

Is er sprake van acuut gevaar? (ja: actie is definitieve aanschrijving) (nee: is verder)
Is het legaliseerbaar? (ja: actie is gedogen/legaliseren of strafrechtelijk optreden) (nee: is verder)
Betreft het kernbepaling? (ja: actie is vooraanschrijving, daarna definitieve aanschrijving) (nee: is verder)
Is het doelbewust en omvangrijk? (ja: actie is vooraanschrijving, daarna definitieve aanschrijving) (nee: actie is constateringbrief, dan vooraanschrijving, daarna definitieve aanschrijving)

Hoger