Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften

Uit Wiki handhaving

Ga naar: navigatie, zoeken

In de wet Mulder is vastgelegd dat een aantal verkeersovertredingen, zoals snelheidsovertredingen, door middel van het bestuursrecht worden afgedaan.


Reden hiervoor was dat de strafrechtelijke keten zodanig overbelast was, dat boetes niet of nauwelijks meer werden geind. In 1993 is de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften, beter bekend als de Wet Mulder (genoemd naar de voorzitter van de commissie die deze wet vorm gaf), in geheel Nederland ingevoerd.

Het gaat in deze wet om het volgende:


  • Een aantal verkeersovertredingen die met name worden genoemd, uit VR en Reglement verkeersregels en verkeerstekens (Rvv) en plaatselijke verordeningen is uit het strafrecht gehaald. Deze verkeersovertredingen worden niet meer als zodanig genoemd maar worden nu ‘gedragingen’ genoemd. D.w.z. dat er ook niet meer gesproken wordt over strafbare feiten; Degene die een bepaalde gedraging doet (dus een overtreding pleegt) heet niet meer verdachte maar ‘betrokkene’.


  • Een opsporingsambtenaar mag deze betrokkene staande houden. Omdat strafvordering op deze administratiefrechtelijke handhaving niet van toepassing is, is dit een andere staandehouding dan bedoeld in art. 52 Sv.


  • De opsporingsambtenaar mag de betrokkene, die staande wordt gehouden vorderen zijn personalia op te geven, zoals naam en adres. Onder ‘adres’ verstaat deze wet: aanduiding van straatnaam en huisnummer, postcode van het woonadres. Betrokkene is verplicht de personalia op te geven. Wordt niet aan de vordering voldaan dan is art. 435 sub 4 Wetboek van strafrecht niet van toepassing (opgeven valse naam). Onjuiste of helemaal geen gegevens levert een overtreding ingevolge de Wet Mulder (art. 34.1) en dan is strafvordering weer van toepassing. Zie voor een uitvoerige behandeling van deze materie de artikelen 3 en 34 van de Wet Mulder.


  • Als er een boete wordt opgelegd, hoeft dit niet eerst te worden voorgelegd aan de rechter. De boete is een beschikking, waartegen beroep openstaat. Wordt er geen beroep aangetekend, dan krijgt de beschikking formele rechtskracht en staat de boete vast. de verplichting tot betaling geldt dan van rechtswege.


Externe link

Gerelateerde onderwerpen

Persoonlijke instellingen