Wet verontreiniging oppervlaktewateren
Uit Wiki handhaving
De Wet Verontreiniging Oppervlaktewater (Wvo) is gericht op het terugdringen van waterverontreiniging tot een in wetgeving en in plannen vastgelegd acceptabel en gewenst niveau. Op termijn zal de Wvo worden vervangen door de Waterwet.
De bescherming van de kwaliteit van het oppervlaktewater is in Nederland geregeld in de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (Wvo), die in 1970 van kracht is geworden. Een belangrijk middel om deze doelstelling te verwezenlijken is het opstellen van voorschriften, het afgeven van vergunningen en het instellen van heffingen. Voorschriften kunnen worden opgenomen in Wvo-vergunningen, maar ook in Wm-vergunningen en AMvB’s komen lozingsvoorschriften voor. De voorschriften in Wm-vergunningen en op de Wm gebaseerde AMvB’s dienen naast bescherming van het waterig milieu ook nog een ander doel: de bescherming van het rioolstelsel.
AMVB's
De volgende AMvB’s zijn momenteel van toepassing:
- besluit glastuinbouw;
- bouwstoffenbesluit bodem- en oppervlaktewaterenbescherming;
- lozingenbesluit Wvo stedelijk afvalwater;
- lozingenbesluit Wvo bodemsanering en proefbronnering;
- lozingenbesluit Wvo vaste objecten;
- lozingenbesluit Wvo huishoudelijk afvalwater;
- lozingenbesluit open teelt en veehouderij.
Handhaving
De handhaving van de bepalingen van de WVO is een verantwoordelijkheid van de waterschappen.
Externe links
Zie voor de volledige wettekst Wet verontreiniging opppervlaktewateren
